Mijn verhalen

Pannenkoek “Con amore” Voor mannen die weten hoe een pannenkoek waar ze de rest van hun leven van zouden kunnen houden eruit ziet. Deze pannenkoek is met zorg en aandacht bereid en blijft zelfs in uw buik nog heerlijk nagloeien. Met veel kaneel, schijfjes peer en twee zachte wangetjes van vanille-ijs. Pannenkoek “Zadelpijn” Na een lange fietstocht over 's Heren wegen ...

Lees het hele verhaal

Tijdens het werk aan onze verfilming van “Peter en de Wolf”, liepen we tegen een aantal problemen aan. Wegens de geringe hoeveelheid tijd (13 minuten) die wij tot onze beschikking hadden, en het ontbreken van een vertelstem, moesten er allereerst enkele delen van het verhaal worden geschrapt. Bovendien zouden we bij de film het verhaal af en toe moeten toelichten met behulp van een ...

Lees het hele verhaal

Tijdens het afstudeerfeest dat ik samen met Casper organiseerde op 21 november 2009 (zie ook de foto's), hield ik de volgende voordracht: "Wazig, donker, lantaarnpalen, trams, bouwlampen, mist, eigen kast?, grasmaaiers, straatvegers, peren, voorlezen, Wipneus en Pim, wiebelen, denk denk denk, modelspoorbaan, Batavia, varen, zeilen, kijkdoos, voorstelling, viool, zwart, dekentje, licht, ...

Lees het hele verhaal

Mmm... Wat is dit? Eens kijken, ah, het wordt al iets scherper allemaal. Maar ik zie nog steeds geen bal. Daar links is een vaag soort schijnsel. Recht voor mij een paar lange, strakke dingen. Hé, dat is frappant. Het ding waar ik mee kan kijken, kan bewegen. Ik beweeg nu naar links en naar rechts. ‘t Kraakt wat. Opeens weet ik het: ik ben veel te laat! Is het al half 7 geweest? Oh, ...

Lees het hele verhaal

Een blonde presentatrice van SBS6 lacht naar mij. Een mysterieuze glimlach, ze bijt van binnen zacht op haar onderlip, de hoeken van haar mond krullen omhoog, haar gezicht kantelt ze iets en ze maakt haar blauwe ogen met lange wimpers groter, alsof ze me wil verleiden. Eerst reclame, straks komt ze kennelijk weer terug. Heb ik haar een kaart gestuurd, met rode hartjes en knuffelbeertjes? Heb ik ...

Lees het hele verhaal

We huilden en lachten om Forrest Gump. Allebei alleen en nu even samen. Forrest op een bankje, wij op twee stoelen. Een dekentje voor de warmte, een poes tegen de kou. Eerder die dag had ik me verheugd over de studenten in de stad, hun vertrouwde aanblik en ik groette mezelf: dag lieve Matthias. Het kronkelde op weg hier naartoe. Pauze in een maïsveld, waar ik mijn broek verwisselde, het ...

Lees het hele verhaal

Ik wil schreeuwen naar de maan, alle speculaas opeten die er bestaat, zingen over God, ook al geloof ik niet in hem. Ik wil elke avond twee uur fietsen, dan zoenen met een mooie vrouw in een witte jurk, tot mijn adem op is en ik sterf in haar armen. Ik wil een boek schrijven en tot drie uur ’s nachts opblijven. Madeliefjes plukken en ze bezorgen bij vrienden. Mijn oma opbellen en een uur ...

Lees het hele verhaal

Ik stond keihard te huilen op straat en opeens werd ik wakker met een glimlach in de bar. De linten vlogen om mijn oren en de teddybeer stond op de hoogste plank. Een schreeuw hoorde ik en ik zag een gladde jongeman met desondanks een stoppelbaard door de ruimte stormen. Een woeste, mannelijke oerkreet klonk en glazen vielen kapot. Een ruit barstte, maar niemand keek, alleen de glazen waren ...

Lees het hele verhaal

Een interessant fenomeen heeft de afgelopen week plotseling en vrij nadrukkelijk zijn intrede gedaan in mijn leven. In voorgaande jaren kwam het nog slechts sporadisch voor. En tot de afgelopen week had ik het nog niet opgemerkt als een structureel aanwezig element in het verkeer. Maar nu het zo vaak is gebeurd, en het me toch elke keer weer aangrijpt, leek het me een goed idee om het ...

Lees het hele verhaal

Vandaag liep ik mijn spiritueel ingestelde werkeloze buurvrouw weer eens tegen het lijf. Zij belt overdag naar “Astro TV” voor persoonlijk advies en ’s avonds legt zij voor een geringe bijdrage van 57 euro per keer haar Tarotkaarten uit voor wie dat maar wil. Omdat ik er altijd zo slecht uit zie (dat zégt ze ook gewoon recht in mijn gezicht), begint ze meestal tegen me ...

Lees het hele verhaal

Sinds mijn afgelopen verjaardag is het allemaal snel bergafwaarts gegaan. Niet alleen lichamelijk, maar ook in mentaal opzicht is de slijtageslag nu definitief begonnen. De eerste tekenen van verval deden zich al voor toen ik 16 was, maar ik wijt de kwaaltjes die toen opstaken vooral aan de puberteit, wat immers in het algemeen een periode is van lichamelijke ongemakken die zich allemaal na ...

Lees het hele verhaal

Recentelijk uitgekomen en nu al een megahit op YouTube: deze twee prachtige films van Lars Noback en kornuiten, die sinds begin deze maand verenigd zijn in het filmproductiebedrijf “No dick films – films met ballen”. De films bieden een interessante kijk op de ideeënwereld van een stel hedendaagse scholieren van om en nabij de 14 jaar: we krijgen inzicht in de problematiek ...

Lees het hele verhaal

Toen ik nog een hummeltje van 2 jaar was, kroop ik op een goede dag in mijn geboortehuis de houten zoldertrap op, achter mijn moeder aan, die daar op het zoldertje de was ging ophangen. Zij had helemaal niet door dat ik achter haar aan kroop, en liet het luik dat de bovenverdieping van de zolder scheidde, achter zich dicht vallen. Recht op mijn tere hoofdje dus, met als gevolg dat ik van de trap ...

Lees het hele verhaal

Het is niet bepaald een stille straat waar ik aan woon. Om de 5 minuten dendert er een bus langs, waarvan de remmen ernstig knarsen in de bocht. De halte zelf zit hier bijna vlak voor de deur en de deuren van de bus maken een indringend piepsignaal wanneer ze weer sluiten. Ook het lawaai van bezopen jongeren die – zeer verstandig – de bus nemen naar het station is natuurlijk erg ...

Lees het hele verhaal

Soms snap ik even niks meer van alles en komen heel vervelende vragen in mij op, zoals “wat moet ik met mijn leven aan” en “wat is nou eigenlijk écht belangrijk”. Het zijn uiterst pijnlijke vragen, want ik heb geen idee wat het antwoord zou moeten zijn, maar dat weerhoudt mijn hersenen er niet van om ze af en toe toch op te werpen. Negeren kan ook niet echt, dus ...

Lees het hele verhaal

Ik stond op haar te wachten langs de Oudegracht, vlak bij het Stadskasteel Oudaen, en ook niet ver van het gebouw met de merkwaardige naam “De Blauwe Planeet”, die – minder merkwaardig – aan de buitenkant geheel blauw van kleur was. Het duurde langer dan ik had verwacht en terwijl ik steeds onrustig om mij heen keek of ze er al aan kwam, was achter mij de zon zelfs al aan ...

Lees het hele verhaal

Herman liep met zijn nog ongevulde rugzak over het betongrauwe plein in het plaatselijke winkelcentrum. Met als eindbestemming de C1000, besloot hij toch maar even via de Albert Heijn te lopen, omdat daar op maandag altijd een voor de verandering eens niet onaantrekkelijke, schijnbaar dakloze, jongedame met haar daklozenkranten stond te leuren. Het ging Herman uiteraard niet om dat suffe krantje, ...

Lees het hele verhaal

Veel mensen die ik ken zijn erg bang voor wiskunde. Een lange formule met veel wortels, exponenten en deelstrepen doet hen met de ogen knipperen en nog binnen dezelfde seconde concluderen ze: “Daar snap ik niks van, hoor!” Zelf ben ik bijna nooit bang voor wiskunde. Dat komt doordat ik bijzonder plichtsgetrouw ben. Als ik een formule voorgeschoteld krijg en bijvoorbeeld de opdracht ...

Lees het hele verhaal

Op één van die druilerige dagen van deze maand stond ik weer eens gezellig mijn boodschapjes te doen bij onze plaatselijke supermarkt. Voor mij in de rij nog vijf mensen met karretjes tot de rand toe gevuld met verzadigde vetten, geraffineerde suikers en andere buikomvang bevorderende artikelen. Sommige van deze boodschappers hadden ook hun kinderen meegebracht, waarbij aan de ...

Lees het hele verhaal

Zojuist zette ik een kopje koffie en moest ik plotseling weer denken aan het nieuws van afgelopen zomer dat meer dan 35% van de Nederlandse vakantiegangers zijn Senseo apparaat meeneemt op vakantie. En natuurlijk aan de meer recente berichten over demonstraties van middelbare scholieren, over vertraging op de weg en nog vrij recent het blije nieuws dat Kelly zijn/haar depressie heeft ...

Lees het hele verhaal

De “natuurwetenschap” laat zich altijd van zijn beste kant zien wanneer het gaat om hele grote dingen: het universum op grotere schaal gedraagt zich volgens enkele relatief eenvoudige formules, die al jaren lang bekend zijn. Dat is heel prettig, want als je een peperdure missie organiseert naar Mars, wil je wel met grote nauwkeurigheid de baan van Mars kunnen berekenen en de precieze ...

Lees het hele verhaal

Nadat ik afgelopen week had geschreven en dus ook veel had nagedacht over alle zielige dingen die je dagelijks om je heen ziet, besloot ik toen ik daar vanochtend de kans voor kreeg ook zelf eens wat te doen aan de erbarmelijke omstandigheden waarin sommige dingen hun leven doorbrengen. Tijdens mijn fietstocht naar de Uithof viel namelijk mijn oog op een boompje dat scheef boven het fietspad ...

Lees het hele verhaal

Eenzame kranten, achtergelaten in het OV, alwaar ze blijven liggen in het bagagerek of onder de stoel. Niemand die nog aan ze denkt! Een frisdrankblikje waar een agressieve puber op heeft gestampt. Nu ligt hij met beide uiteinden omhoog opgekrummeld in de lucht en zijn buik is helemaal plat. De vele onschuldige fietsen die door kwaadwillenden in de gracht zijn beland en nu liggen te bibberen op ...

Lees het hele verhaal

Laat ik voorop stellen: er zijn weinig dingen die ik echt haat, weinig dingen die ik veracht, waar ik een hekel aan heb of die ik vanuit de grond van mijn hart zou willen verbannen uit deze wereld. En de meeste dingen waarvoor dit alles wel geldt, zijn nu ook weer niet objectief slecht te noemen. Zo kan ik het niet uitstaan dat mensen om een bonnetje vragen bij de pinautomaat, hiervoor zelfs ...

Lees het hele verhaal

Kenmerkend voor mensen is dat zij in tegenstelling tot de meeste andere dieren een goed ontwikkeld brein hebben. Dit stelt hen in staat om uiterst complexe zaken te bedenken en hierover te praten met elkaar. Maar natuurlijk spreken mensen niet alleen over serieuze en gewichtige onderwerpen. In tegendeel zelfs: de meeste woorden worden verspild aan onbelangrijke zaken, zoals het weer, de ...

Lees het hele verhaal

Het leven is een wonderlijk gebeuren, daar is iedereen het over eens. Er valt dan ook maar weinig van te begrijpen. Waarom leven we nou eigenlijk? Waar komt het universum vandaan? Wie heeft het bedacht? En wat moeten we doen met ons korte leven? Het is in feite deze laatste vraag die me nog het meeste bezighoudt. Wat is de richtlijn bij het maken van keuzes in mijn leven? Moet ik zorgen voor de ...

Lees het hele verhaal

Als ik op straat loop, kijk ik altijd naar de grond. Zo lang ik geen oogcontact maak, zal ook niemand iets tegen me zeggen. In het vervelende geval dat iemand mij desondanks toch aanspreekt, doe ik zo lang mogelijk alsof ik niks heb gehoord. Alleen op herhaaldelijk aandringen ga ik een gesprek aan. Maar ik antwoord dan zo kort mogelijk en probeer er altijd op aan te sturen dat het gesprek snel ...

Lees het hele verhaal

Ik werd wakker in een grote kerk. Om mij heen zaten zo’n honderd mensen in wiebelige houten stoeltjes. Voorin de kerk sprak een man vrome woorden in een microfoon, die geplaatst was onder een crucifix met een erg bleke Jezus. De man sprak over de Vredesweek, die veel mensen inmiddels waren vergeten, gezien het feit dat ze zo tevreden zijn en zich nergens meer echt voor inzetten. Slechts ...

Lees het hele verhaal

Dus wat gebeurde er vandaag? Ik voelde me een beetje sneu: ik was een suffe klus aan het doen, keek naar buiten waar geen zon of mooie groene blaadjes te bekennen waren, bedacht wat ik allemaal nog moest doen en herinnerde mij hoe vanochtend al mijn huiswerkopdrachten voor wiskunde jammerlijk waren mislukt en met zware onvoldoendes waren beoordeeld. Je begrijpt, dat was geen pretje. Gelukkig ...

Lees het hele verhaal

Geld is een eigenaardig ding. En dan met name papiergeld. Het zou niet misstaan in een papierbak, of in een kleurrijke collage aan de muur. Maar al van jongs af aan word je geleerd dat dát niet de bedoeling van geld is. Toen ik als jongetje van 4 jaar een keer een briefje van 25 gulden had, wilde een klasgenootje dat bij mij kwam spelen ook zo’n briefje (er stond dan ook een erg ...

Lees het hele verhaal

Voor de duidelijkheid: ik ben zelf een enthousiast vegetariër. Geen principiële, dat moet vermeld worden; de keuze is vooral een pragmatische. Bij schoolkampen vond ik de kaassoufflé toch lekkerder dan de gehaktbal en in restaurants hoef je niet eindeloos te kauwen op stukken smakeloos vlees of je kiezen kapot te bijten op stukjes bot, maar kun je je ongestoord bezig houden met ...

Lees het hele verhaal