Wat men met het leven aan moet

Het leven is een wonderlijk gebeuren, daar is iedereen het over eens. Er valt dan ook maar weinig van te begrijpen. Waarom leven we nou eigenlijk? Waar komt het universum vandaan? Wie heeft het bedacht? En wat moeten we doen met ons korte leven? Het is in feite deze laatste vraag die me nog het meeste bezighoudt. Wat is de richtlijn bij het maken van keuzes in mijn leven? Moet ik zorgen voor de meeste vrienden, moet ik zoveel mogelijk leren of moet ik zoveel mogelijk genieten? En zou het nu het beste zijn als ik zelfmoord pleeg als ik 65 ben - zodat ik niet te veel hoef te vragen van de staatskas en van familie en vrienden? Of moet ik mijn leven zo lang mogelijk rekken, tot ik nog maar half mens ben, eerder een plantje…
Eén ding staat wat mij betreft vast als ik om me heen kijk: wat ik in elk geval niet moet doen is hard werken! Ik snap niet wat al die mensen bezielt om de hele dag achter de computer te zitten op kantoor, om hun ledematen uit hun lijf te werken in de bouw, om zich helemaal nat te laten regenen terwijl ze de post bezorgen, om zich laten af te zeiken als serveerster in een café of om zich te laten tutoyeren door een stel snotapen terwijl ze voor de klas staan. Wat is het nut daarvan? Tenzij je in korte tijd zo ongelukkig mogelijk wilt worden, dient werken absoluut nergens voor. Nou ja, toegegeven: het geld dat je ervoor krijgt is mooi meegenomen. Dat stelt je natuurlijk in staat om toch nog wat leuke dingen te doen, naast al dat vervelende werk. Echter, de meeste mensen gaan alleen maar nog harder werken als ze dat geld zien. Ze werken lange dagen. En als ze dan ’s avonds eindelijk thuis zijn, moet er natuurlijk nog van alles gedaan worden om niet het hele huishouden in de soep te laten draaien. Op deze manier komen ze nauwelijks toe aan geld uitgeven, vrienden bezoeken of gewoon genieten van partner en kinderen. Laat toch dat werk zitten en breng zoveel mogelijk tijd met hén door!
  Of als je geen partner of kinderen hebt, zoals ik: ga lekker tv kijken met wat knabbels en een goudgele rakker binnen handbereik. Sinds ik een paar maanden geleden besloot om nog maar twee dagen in de week te werken (en om kosten te besparen een paar dagen per week bij vrienden eet), heb ik reeds vele dagen achter de tv doorgebracht. Natuurlijk beginnen de leuke programma’s pas rond een uur of acht ’s avonds, maar ook vóór die tijd is er van alles te beleven. Er zijn ten eerste de bekende belspelletjes en ik moet zeggen: sinds ik die een beetje volg heb ik toch zeker tien punten bij mijn IQ mogen optellen! Echt waar, als meer mensen naar die spelletjes zouden kijken, dan was de domheid zo de wereld uit...
Verder heb ik natuurlijk erg genoten van de Tel Sell programma’s. Ongelofelijk is het, hoveel handige producten daar worden gedemonstreerd! Ik heb er natuurlijk niet zo veel kunnen bestellen vanwege mijn lage inkomen, maar mag mijzelf inmiddels wel de trotse eigenaar noemen van een Wrap, Snap & Go haarkrulset (€ 14,95 in de Koopjescorner!). Wat een voldoening geeft het, om alle tijd te hebben om met zo’n ding in de weer te zijn, in plaats van zo knetterhard te werken als veel mensen doen!